Op donderdag 20 december kregen we als school een fantastisch bericht. De onderwijsinspectie, ‘Heeft besloten, op basis van de aanwezige kwaliteit en opbrengsten (resultaten), aan RK Basisschool “De Kabas” de groene kaart uit te reiken’. Dit betekent, op basis van de geleverde prestaties, vrijstelling van elke vorm van inspectie tenzij op verzoek van onze school zelf. Hier is gepaste trots namens onze school op zijn plaats.
Tijdens de Kerstmarkt werd door Jachtbouw Valk een heuse scheepsbel uitgereikt aan onze school. Deze prachtig bel gaat gebruikt worden als schoolbel. Dagelijks zal één van de leerlingen van “De Kabas”de bel luiden als teken van het ingaan of uitgaan van de school. Tevens dient deze bel als sein voor het begin of einde van de pauzes.
Het concert was erg leuk. Eerst kwam meester Kusters die een kleine toespraak hield. Toen kwam het Stedelijk Muziekkorps (deel 1) die onder andere Pirates of the Carrebien en een paar liedjes van de film Grease speelde. Daarna kwam Just4fun (deel 1 uit Oosterwolde waar meester Kusters bij zat). Toen kwamen de kinderen van de Kabas (wij dus). Wij deden de liedjes; je wereld delen, dat er nog dieren zijn, mungo ni pendo (swahili), en Afrika tot in amerika. Toen het Franciscuskoor met: Akkelien, Welmoed, Erick, Thiadrik en juf Marion.
Daarna kwam het Stedelijk Muziekkorps (deel 2). Toen kwam Just4fun (deel 2). Toen kwam de spetterende afsluiting. De kinderen van de Kabas, Just$fun, het Stedelijk Muziekkorps en het Franciscuskoor samen! En tot slot de uitreiking van de cheque van 1500 euro door Bodil, Winny en burgemeester Haveman.
Dit was het kabasconcert 2007-1-12
Daan
Wil je weten wat? Klik dan snel verder…
Misschien heb je er al van gehoord. Het gaat over de wereld en nu ook over Nederland. Begonnen door Juan Mann in Sydney, Australië, verovert de ‘Free Hugs Campaign’ werelddeel voor werelddeel, land voor land.
Het begon met Juans vertrek van Londen naar Sydney, omdat in Londen de wereld voor hem op de kop stond. Hij wilde naar zijn thuisland Australië. Daar aangekomen was er niemand die hem verwelkomde, niemand die hem verwachtte, geen thuis om naar terug te keren. Een koffer met kleren was het enige dat hij had. Terwijl hij in de aankomsthal van het vliegveld stond zag hij hoe reizigers werden verwelkomd door vrienden en familie. Met open armen, lachende gezichten, elkaar omarmend en samen plezier hebbend. Juan wilde dat er ook voor hem iemand zou staan die blij zou zijn hem te zien, hem toe zou lachen en zou omarmen.
Hij greep een stuk karton en een stift en schreef aan twee kanten op het bord: Free Hugs. Daarmee ging hij op de drukste plaats in de aankomsthal staan. Na ongeveer 15 minuten werd hij op zijn schouder getikt en vertelde een vrouw hem dat haar hond die ochtend was dood gegaan. En dat het precies één jaar geleden was dat haar dochter op die ochtend was verongelukt bij een auto-ongeluk. En dat ze precies op dit moment, nu ze zich alleen op de wereld voelde, behoefte had aan een omarming. Juan omarmde de vrouw. Toen ze wegliep glimlachte ze. Juan Mann wil naar buiten reiken, mensen omhelzen en daarmee hun leven makkelijker maken, het leven verlichten.
Is er iets dat je graag wilt, geef het dan zelf!
Door het te geven zul je het ontvangen.
Ook de kinderen van groep 7 en 8 willen een glimlach op het gezicht van anderen ‘toveren’. In de kersttijd willen zij een lichtje voor een ander zijn. Tijdens de Kerstmarkt op 19 december doen zij dat door mee te doen aan de FREE-HUGS-Campaign.
Meer weten?
Kijk eens op Youtube.com. Typ als zoekwoord ‘free hugs‘ en je ziet talloze filmpjes vanuit de hele wereld.
Veel plezier.
Juf Marion
